Home » Boeken » Recensie: Het Hart van de Adelaar

Recensie: Het Hart van de Adelaar

Gepubliceerd op 25 oktober 2020 om 13:48

Eind augustus deed ik mee aan een winactie. Om deel te nemen moest je een haiku te schrijven, een kort gedichtje. Super origineel idee, en ik was daarom nog blijer toen ik twee weken later hoorde dat Emmelie Arents mijn haiku als beste had gekozen. Zo won ik haar boek 'Het hart van de adelaar', een boek dat al een tijdje op mijn verlanglijstje stond.

Ik was er ontzettend nieuwsgierig naar. Bijna alle recensies die ik zag passeren waren lovend. Maar ik weet dat ik soms té gehypet ben voor een boek door dit soort reacties, waarna een boek me dan tegenvalt. Daarom was ik ondanks mijn enthousiasme wat huiverig om erin te beginnen. Het heeft een poosje in mijn kast gestaan, maar uiteindelijk kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen. Ik móest weten wat er zo goed aan was, en of ik dat ook zou vinden.

Bestel bij libris.nl

Titel: Het hart van de adelaar
Auteur: Emmelie Arents
Uitgeverij: Hamley Books
Genre: Young Adult fantasy
Gelezen van 20 oktober tot 23 oktober

Waar het over gaat

Joana Sky wordt verdacht van het uitspreken van een Hartbewerking, iets waarin Tuvalon de doodstraf op staat. Niemand gelooft dat ze onschuldig is; ze is immers in staat de benodigde magie hiervoor te gebruiken. Op het laatste moment wordt ze gered van het hakblok, en meegenomen als slaaf naar de koning. Eenmaal in het kasteel moet ze om leren gaan met haar krachten, en deze inzetten voor koning Damon. Hij vormt haar tot wapen om de Adelaars, een rebellengroep die hem van de troon wil stoten, uit te roeien. Lukt het Joana om te overleven en te blijven staan voor waar ze zelf in gelooft?

 

De schrijfstijl en personages

Het verhaal begint met Joana die opgesloten zit in een cel, waardoor je gelijk wilt weten wat er is gebeurd. Ook later verslapt de spanning geen moment, zodat je alsmaar wilt doorlezen. Er zit een zekere vaart in het verhaal, maar toch voelt het nergens te gehaast. Ook zijn er genoeg tegenslagen en logische oplossingen om het geheel geloofwaardig te houden. De plotwending tegen het einde aan was voor mij totaal onverwacht, maar niet te plotseling of vreemd. Rond dit moment in het boek wisselt het perspectief af en toe, maar blijft in de ik-vorm geschreven. Normaal vind ik dit storend (vooral omdat het grootste deel volledig uit één perspectief werd verteld), maar door de prettige schrijfstijl vond ik het niet zo erg en snapte ik goed waarom hiervoor was gekozen. 

De magie in het verhaal was ook erg goed uitgewerkt. Er zijn drie soorten Bewerkers, die elk hun eigen krachten hebben die ze kunnen inzetten door een Wens te doen met behulp van een Wenssteen (waarvan dus ook verschillende soorten zijn). Klinkt nu misschien een beetje vaag, maar geloof me, het klopte perfect. Alles in dit boek klikt gewoon in elkaar.

De hoofdpersoon is Joana, wiens naam dan ook vaak bovenaan de hoofdstukken staat vernoemd. Ze is een jonge vrouw met een gebroken hart, die gaandeweg het verhaal ontdekt dat er genoeg is om voor te vechten, zelfs nu ze al haar dierbaren verloren is. Ook leert ze opnieuw mensen in haar hart toe te laten. En natuurlijk leert ze heel veel over haar gave bij. 

Ik vind het lastig wat te zeggen over de andere personages zonder al te veel weg te geven. Samenvattend is het; niets is wat het lijkt. Wat mij betreft zijn alle personages goed uitgewerkt. Ieders rol in het verhaal is duidelijk, en niemand is echt overbodig aanwezig. Wel heeft het ene personage meer diepgang en achtergrondverhaal dan de ander, maar dat is niet storend. 

 

Mijn mening

Zoals je misschien wel begrijpt, ben ik enorm fan van dit boek. Alle lovende recensies zijn terecht, en ook ik raad het je van harte aan als je houdt van toegankelijke fantasy, of dit genre eens wilt uitproberen. Is het overdreven als ik zeg dat het me deed denken aan een kruising tussen Ash Princess en De Glazen Troon, maar dan beter? Dit boek heeft geen hele serie nodig om zijn verhaal te vertellen, al zou ik een vervolg absoluut niet erg vinden. Fantasy stand-alones zijn boeken die ik nog niet zo vaak zie in de YA-wereld, en al zeker van eigen bodem niet. Dit boek is wat mij betreft een ontzettend goed voorbeeld dat dit dus prima kan. En al helemaal als je in je achterhoofd houdt dat dit boek een debuut is.

Als perfectionist en vormgeef-nerd, heb ik echter nog wel één negatief puntje aan te merken. Op ontzettend veel plaatsen waar er streepjes op letters staan (zoals é, á, ó), is er ineens een ander lettertype. Veel lezers zal dit niet opvallen, maar mij haalde het steeds uit het verhaal. Dit andere font lijkt namelijk ook totaal niet op het lettertype dat verder voor de leestekst wordt gebruikt. Ook zijn er een paar woorden met zulk soort letters erin waarbij het lettertype niet is veranderd, wat ik wat vreemd vind. Anyway, ik hoop dat hier voor de volgende druk nog even naar wordt gekeken, want dat die er zal komen, weet ik zeker!

Ik vind het heerlijk als alles in een verhaal klopt, dat het snel wegleest, niet aan tempo verliest, maar ook genoeg omschrijvingen heeft om alles goed voor je te zien. Tel daar geloofwaardige personages en een mooie omslag bij op, en je hebt mijn perfecte boek te pakken. 'Het Hart van de Adelaar' voldoet aan een behoorlijk aantal van deze punten, en hoort daarom vanaf nu absoluut bij mijn favorieten lijstje. Het verhaal hoeft hiernaast voor mij niet eens meer ontzettend origineel te zijn, wat dit boek met een aantal herkenbare elementen ook niet enorm was. In schoolcijfers krijgt het daarom van mij een 9,5, maar in de sterretjes die ik op mijn site aanhoudt, kan ik niet anders dan het met een volle ★★★★★ te belonen!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.